Klub Odkrywców Historii Regionu

Ciechocin pojawia się po raz pierwszy w historii Polski w 1250 r. jako Chechocim lub Ciechocin.

W epoce średniowiecza w Ciechocinie został wzniesiony zamek książąt mazowieckich, którego zadaniem była ochrona granicy księstwa.W latach 1331 - 1343 obszar gminy znajdował się w rękach Zakonu Krzyżackiego. Następnie, na mocy postanowień pokoju kaliskiego, Kazimierzowi Wielkiemu udało się odzyskać Ciechocin wraz z Ziemią Dobrzyńską. W 1396 r. tereny te ponownie znalazły się w rękach Krzyżaków, aby w 1410 r. ponownie wrócić w granice Polski. To właśnie w ciechocińskim zamku 24 września 1410 r. król Władysław Jagiełło rozpuścił do domu swoje wojsko po zwycięskiej wojnie z Krzyżakami. W latach 1655 – 1657 Ciechocin znajdował się w posiadaniu Szwedów, którzy dokonali zniszczenia zamku. Zachowała się z niego jedynie trójdzielna, kolebkowo sklepiona piwnica. W 1756 r. biskup włocławski Antoni Sebastian Dembowski herbu Jelita osadził na niej późnobarokowy dwór.

Po wybuchu 2 wojny światowej, na mocy dekretu Hitlera z 8 października 1939 r., Ciechocin został wcielony do Rzeszy. Miejscowość została wyzwolona spod okupacji hitlerowskiej 23 stycznia 1945 r.

Dwór późnobarokowy. Budowla nie miała ozdób, poza dwoma kamieniami z herbami, które umieszczono na ścianie frontowej. Na jednym znajdował się herb Doliwa - godło rodowe Nałęczów, na drugim zaś godło biskupa Dembowskiego - Jelita. Budynek wskutek późniejszych zmian upodobnił się do parterowego domu o wydłużonej bryle. Na ścianie frontowej zachował się rokokowy kartusz herbu Jelita.